اگرچه حضور پررنگ نهادهای حاکمیتی در تولید آثار سینمایی، به ویژه در دورههای اخیر به رویهای ثابت بدل شده است، اما آنچه جشنواره چهل و چهارم را از اسلاف خود متمایز میکند، تلاقی معنادار این تولیدات گرانقیمت با ریشههای معیشتی اعتراضات اخیر است. نگاهی به فهرست منتشر شده از آثار راهیافته به جشنواره امسال نشان میدهد که از ۳۱ فیلم راه یافته به مسابقه، به طور قطعی ۱۳ اثر با بودجه دولتی ساخته شده است.
سرمایهگذاری در فیلمهای پرهزینه، همواره با ریسکهای مالی و هنری همراه است، اما نمونههایی مانند «انتقامجویان: پایان بازی» نشان میدهند که ترکیب نوآوری فنی و داستانسرایی قوی میتواند مخاطبان را در سراسر جهان مجذوب کند.
پوسترهای جدید سریال «بامداد خمار» به کارگردانی نرگس آبیار منتشر شد. در این پوسترها با شعار «هشدار: ورود خواستگارها ممنوع» به داستان عاشق شدن «محبوبه» اشاره شده؛ محبوبه پس از اینکه عاشق «رحیم» میشود، خواستگارهایش را رد میکند.
شاید باور نکنین، اما فیلم پدرخوانده از «شاهنامه فردوسی» هم الهام گرفته/ این رو من نمیگم، بلکه «فرانسیس فورد کاپولا» خالق و کارگردان سهگانه پدرخوانده در چندین مصاحبهاش میگه و به الگوبرداری و الهام گیریش از داستانهای شاهنامه در ساخت فیلم پدرخوانده اشاره میکنه/اونوقت توی کشور خودمون افرادی که بهشون بها دادیم با کمترین سواد و مطالعه به خودشون اجازه میدن به افتخار و تاریخ ایران توهین کنن. از ماست که بر ماست/ویدیوی کامل این مصاحبه رو با ترجمه فارسی میتونید از طریق کانال تلگراممون تماشا کنید.
پس از ماهها فراخوانی که برای انتخاب بازیگران اصلی سریال «هری پاتر» اعلام کرده بود، سه بازیگر کودک انگلیسی ایفاگر نقشهای هری پاتر، هرماینی گرنجر و رون ویزلی را معرفی کرد.
مهدی قنبر، منتقد سینما در تحلیلی بر فیلم «بازی خونی» دومین ساخته «حسین میرزا محمدی» نوشت: فیلم سینمایی «بازی خونی» به کارگردانی «حسین میرزا محمدی» قرار بود اثری باشد که به درگیری خونین و رشادت مردم آمل در برابر کشتار «اتحادیه کمونیستی سربداران» بپردازد و در خلال آن با ورود قصهها و شخصیتهای غیرواقعی و داستانهای حاشیهای آن بتواند ضمن وفاداری به آن اتفاق تاریخی یک درام درخور تأمل نیز خلق کند؛ اما دریغ که فیلم در هیچیک از اهداف خود موفق نیست.
تولیدات سینمایی ایران اکنون با بحران رکود مواجه است. از یک سو، سینماگران مستقل برای تامین منابع مالی برای تولید فیلمهای خود مشکلایتدارند و این به تدریج منجر به کاهش تولیدات مستقل میشود. از سوی دیگر، تحریمها و ممنوعالکاریهای گسترده، عرصه را بر تولیدکنندگان آثار تنگ کرده است. مساله، هم امکان سرمایهسوزی در صورت محدودیت و توقیف است و هم کمبود بازیگران!
بعد از آمریکا، حالا عربستان هم برای تحقیر تاریخ باستانی ایران دست به ساخت فیلم سینمایی زده است، آن هم با ۱۵۰میلیون دلار بودجه اولیه برای تولید فیلمی انگلیسیزبان درباره جنگ ایران و اعراب در دوران ساسانی. این در حالی است که سینمای ایران همچنان فیلم درخوری از تاریخ باستانی خود تولید نکرده و جز چند سریال و فیلم کمشمار درباره دوران پسااسلامی، اثری استاندارد و در اشل جهانی را پیش روی مخاطبان ایرانی و غیرایرانی قرار نداده است.
بر اساس نوشته احمد افلاکی از مثنویخوانان خانقاه مولویه، «مولانا» بسیار لاغر و نحیف و زردچهره بوده است. با این حساب، این شمایل با چهره مولانای تصویرشده در «مست عشق» حسن فتحی، با بازی پارسا پیروزفر مغایرت دارد.
سینمای کلاسیک هالیوود اصطلاحی است که در نقد فیلم برای توصیف یک سبک روایی و بصری ساخت فیلم مورد استفاده قرار میگیرد. از طرف دیگر عنوان فیلمهای کلاسیک به آثاری اطلاق میشود که در طول زمان ماندگار بوده و به اصطلاح تاریخ انقضایی ندارند.
مهدی قنبر نویسنده و منتقد سینما درباره فیلم فسیل نوشت، این فیلم، کمدی درامی است که با رکوردی عجیب و معنا دار یک سال با فروش بالا بر پرده سینما رفت. اما با روایت و اسم خاصش همه نوع توهین، تحقیر و بیاحترامی را به اهالی هنر، خوانندگان و روشنفکران جامعه نسبت داد و صدای کسی هم به اعتراض بلند نشد!